akompaniament


akompaniament
akompaniament I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. akompaniamentncie {{/stl_8}}{{stl_7}}'uzupełniająca partia instrumentalna towarzysząca melodii głównej, wykonywanej zwykle przez głos solowy, inny instrument muzyczny, rzadziej chór': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dopisać akompaniament fortepianowy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}akompaniament II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. akompaniamentncie, blm {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wykonywanie uzupełniającej partii instrumentalnej': {{/stl_7}}{{stl_10}}Śpiewać przy akompaniamencie skrzypiec. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'coś (najczęściej rozmaite dźwięki), co towarzyszy czemuś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Debata odbywała się przy akompaniamencie gwizdów. Dyskusja w prasie toczyła się przy akompaniamencie docinków przeciwników politycznych. <wł.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • akompaniament — m IV, D. u, Ms. akompaniamentncie zwykle blm «partia instrumentalna towarzysząca głównej partii melodycznej wykonywanej przez głos solowy, instrument, chór lub orkiestrę; wykonywanie takiej partii» Akompaniament fortepianowy do pieśni.… …   Słownik języka polskiego

  • akompaniować — ndk IV, akompaniowaćniuję, akompaniowaćniujesz, akompaniowaćniuj, akompaniowaćował «towarzyszyć na instrumencie głównej partii melodycznej, wykonywać akompaniament» Akompaniować chórowi, soliście. Akompaniować komuś, sobie na gitarze. ‹wł.› …   Słownik języka polskiego

  • harfista — m odm. jak ż IV, CMs. harfistaiście; lm M. harfistaiści, DB. harfistatów «muzyk solista lub członek orkiestry grający na harfie» Akompaniament, solo harfisty …   Słownik języka polskiego

  • homofonia — ż I, DCMs. homofonianii, blm muz. «typ budowy wielogłosowych utworów muzycznych, w których tylko jeden głos prowadzi samodzielną melodię, pozostałe zaś wykonują wyłącznie harmoniczny akompaniament podporządkowany melodii» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • wtór — m IV, D. u, Ms. wtórze, blm «akompaniament towarzyszący głównej melodii» Śpiewać do wtóru, przy wtórze gitary …   Słownik języka polskiego

  • zaakompaniować — dk IV, zaakompaniowaćniuję, zaakompaniowaćniujesz, zaakompaniowaćniuj, zaakompaniowaćował «zagrać akompaniament» Zaakompaniował im na gitarze …   Słownik języka polskiego

  • akompaniator — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I, Mc. akompaniatororze; lm M. akompaniatororzy {{/stl 8}}{{stl 7}} muzyk wykonujący akompaniament <wł.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • akompaniować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, akompaniowaćniuję, akompaniowaćniuje, akompaniowaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} towarzyszyć na instrumencie melodii głównej; wykonywać akompaniament : {{/stl 7}}{{stl 10}}Akompaniować na fortepianie <wł.> {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • harfowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, {{/stl 8}}{{stl 7}}od rz. harfa: Akompaniament, ton harfowy. Rama harfowa. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • homofonia — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIb, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} styl muzyczny, w którym jedna linia melodyczna dominuje nad pozostałymi stanowiącymi akompaniament {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień